De dood is een onuitputtelijk thema in de kunst. Dichters en componisten gaan er troostend en woedend, baldadig en sarcastisch mee om.
Komrijs 'Nederlandse Poëzie', een dubbeldik en erudiet eerbetoon aan tweehonderd jaar Nederlandstalige poëzie, illustreert hoe dichters met de dood omgaan. Na eerdere bloemlezingen uit dit werk onder de naam 'De Dunne Komrij' selecteert Gerrit Komrij nu een ready made rond vergankelijkheid.
'De Dunne Komrij' is een geuzennaam voor literatuur uit de eeuwigheid die opgevoerd wordt door een keur performers. De liefde voor poëzie en de afkeer voor de houterige zweem van heiligheid zijn het uitgangspunt.
Bachs troostende muziek is klankbord en dissonant, in een meeslepende uitvoering van de Vijfde Cellosuite door Roel Dieltiens. U hoort dit diepzinnige meesterwerk ontrafeld en gefragmenteerd, in een serene confrontatie met de poëten van dienst.
Villanella maakt dit literair-muzikaal programma in het kader van de 'Bach Academie Mein Verlangen'. De inzet is schoonheid en ontwrichting, ernst en luim, euforie en melancholie.