Ingeborg Danz . Koor Collegium Vocale . Leo Van Doeselaar . Philippe Herreweghe

Met honderd dertig werken neemt de meerstemmige vocale muziek een belangrijke plaats in in het oeuvre van Franz Schubert (1797-1828). Toch staan ze vandaag de dag in de schaduw van zijn sololiederen en zijn ze maar zelden in de concertzaal te horen. In de negentiende eeuw was het koorlied tot een zeer geliefd genre uitgegroeid. Sinds de oprichting van de Berliner Singakademie door Fasch in 1791 en de Liedertafel door Zelter in 1809 werden zangverenigingen in het hele Duitstalige gebied in een snel tempo uit de grond gestampt. In Wenen was Schubert de belangrijkste leverancier van meerstemmige liederen, die zowel door kleine ensembles als door grote koren werden gezongen. Stilistisch zijn deze liederen zeer gevarieerd. De vroege werken werden hoofdzakelijk geschreven voor 'feuchtfröhliche' privé-gelegenheden en bezitten een hoog 'Geselligkeits'-gehalte. De late koorliederen daarentegen zijn zettingen van hoogstaande poëtische teksten en evenaren het emotionele bereik van de sololiederen. Vooral in de meesterlijke nachtliederen slaagde Schubert erin de subtielste stemmingsnuances van de tekst in de muziek te vatten met een rijk palet aan kleuren en uitdrukkingsmiddelen. Aldus verhief Schubert een in oorsprong 'biedermeier' genre voor privé-gelegenheden tot kunstmuziek geschikt voor de concertzaal en effende zo het pad dat onder meer Brahms nog verder zou bewandelen.