Koor & Orkest Collegium Vocale Gent olv. Philippe Herreweghe

De laatste maanden van 1694 waren bijzonder druk voor Henry Purcell. Als hofcomponist schreef hij in november muziek voor de terugkeer van koning William III. En aan het eind van de maand componeerde hij voor het jaarlijkse Ceciliafeest een prachtig ‘Te Deum’. Met toeters en bellen, natuurlijk, maar ook met erg persoonlijke muziek, vol dissonanten. Een smeekbede voor medeleven van een componist op het toppunt van zijn kunnen. In december teisterde een uitbraak van de pokken Londen. Een van de slachtoffers was de zeer populaire koningin Mary. Voor de begrafenis schreef de Engelse Orpheus weerom grootse muziek waarin het verdriet zacht lijkt te pulseren in de gedempte trommels en sombere blazers. Spijtig genoeg: een jaar later klonk deze muziek op zijn eigen begrafenis. 

Purcell verbluft keer op keer door de veelheid aan emoties, de afwisseling van grootschaligheid en intimiteit, de meesterlijke constructie. Geen betere demonstratie hiervan dan ‘Hail, bright Cecilia’, wellicht zijn meest ambitieuze compositie.