Le Concert d' Astrée . Emmanuelle Haïm

Toen de eenentwintigjarige Händel in 1706 naar Italië trok, kon hij onmogelijk vermoeden dat zijn vierjarig verblijf daar een fundamentele invloed op zijn carrière zou hebben. Italië anno 1706 was niet alleen de bakermat van opera en oratorium, het was ook het land waar de nieuwste evoluties in de barokmuziek elkaar razendsnel opvolgden. In vergelijking met Italië, fungeerde de rest van Europa - met uitzondering van het eigengereide Frankrijk - op provinciaal niveau. Händel ontmoette er alle belangrijke componisten, van Alessandro en Domenico Scarlatti tot Vivaldi, Corelli en Albinoni. Op vier jaar tijd schreef hij een gigantisch oeuvre bij elkaar, dat tot het allerbeste van zijn muziek behoort. De twee cantates waarmee Le Concert d'Astrée uitpakt, illustreren hoe snel Händel zich de Italiaanse taal en muzikale smaak eigen maakte. De werken zijn pareltjes van karakter- en sfeerschepping, ze bruisen van energie en zitten vol met onvergetelijke melodieën. Geen wonder dat Händel later in zijn carrière meermaals teruggreep naar zijn Italiaanse werken om ze als inspiratiebron te gebruiken.