Miklos Spanyi

Hoewel het klavichord het eenvoudigste toetsinstrument is onder de klavieren beschikt het over de grootste expressieve mogelijkheden. De term klavichord duikt voor het eerst op in het Minneregal uit 1404. Het grootste deel van zijn geschiedenis werd het klavichord slechts gebruikt als oefen-, studie- of compositie-instrument. Eigen aan het instrument is de mogelijkheid de toon expressief te bewerken tijdens de aanslag. Om die reden kende het binnen de historische uitvoeringspraktijk een revival. Het is niet verwonderlijk dat de eerste doorgedreven interesse voor dit instrument zich in de Sturm und Drang, meer bepaald bij Carl Philipp Emanuel Bach (1714-1788), manifesteerde. Zijn composities, gekenmerkt door de 'empfindsame Stil' en motivische variaties, maken van hem een op en top rococokunstenaar. C. Ph. E. Bach had een grote invloed op Joseph Haydn (1732-1809), niet in het minst door zijn traktaten en zijn Pruisische sonates. Haydn bekende ooit: "Wie mijn werken door en door kent, moet beseffen dat ik het meest schatplichtig ben aan Emanuel Bach. … Toen Emanuel stierf, verdween - net zoals bij vader Bach - een stijlperiode van het toneel". De twee sonates van Haydn zijn van 1773 en 1776, een periode waarin zijn opera 'L'infedeltà delusa' in première ging en de Haffnerserenade van W. A. Mozart voor het eerst uitgevoerd werd.