Olga Pasichnyk . Natalya Pasichnyk

De zusjes Pasichnyk breken in dit recital een lans voor het rijke Poolse liedrepertoire, waarvan Chopin en Szymanovski de bekendste vertegenwoordigers zijn. De negentien liederen die Frédéric Chopin (1810-1849) schreef, vormen - samen met de Cellosonate - de enige uitzondering in een oeuvre dat volledig in het teken staat van de piano. De liederen ontstonden als neerslag van vluchtige opwellingen van verliefdheid of plotse vlagen van nostalgie. Zeventien liederen werden als opus 74 postuum door Chopins vriend Julian Fontana uitgegeven. Directe sporen van authentieke Poolse volksmuziek kan men in Chopins liederen niet terugvinden. Net als de pianowerken gaat het om Chopins persoonlijke, gestileerde versie van Poolse muziek. Het verre vaderland drukt zich directer uit in de teksten, afkomstig van de bevriende dichters Adam Mickiewicz en Stefan Witwicki, die net als Chopin in Parijs in ballingschap leefden. Karol Szymanovski (1882-1937) verdiepte zich wel grondig in de volksmuziek van verschillende streken van zijn geboorteland. Zijn twaalf Kurpische liederen opus 58 zijn gebaseerd op de bundels folkloristische liederen die pater Skierkovski verzameld had. In drie acten ontvouwt zich een klein psychologisch drama dat opent met de pijn van het afscheid en sluit met de vreugde van het weerzien. Szymanovski's toonzettingen getuigen van een grote coloristische sensibiliteit. Aan de hand van modale wendingen, stereotiepe ritmen, ostinati en bourdoneffecten weet hij de ongerepte charme van de volksliederen te behouden.