Oxalys

Schönbergs strijksextet 'Verklärte Nacht', Mahlers 'Das Lied von der Erde' en Debussy's prelude tot de lectuur van Stéphane Mallarmé's 'L'après-midi d'un faune' zijn meer dan louter 'composities naar poëzie'. In de door hen gekozen literatuur vonden Mahler, Schönberg en Debussy impulsen om hun eigen stilistische procédés te herdenken. Chinese gedichten uit de achtste eeuw, bewerkt door Hans Betghe, inspireerden Mahler tot het uitpuren van zijn klanktaal. In zijn liedsymfonie vol kamermuzikale intimiteit ademt alles soberheid en eenvoud: een voorbereiding op het hiernamaals ... Een laatromantische Schönberg verzoent programma- en kamermuziek met een hartstochtelijk gedicht van Richard Dehmel als leidraad. 'Verklärte Nacht' heeft de emotionele geladenheid van een wagneriaans muziekdrama en biedt een machtige synthese van romantische tendensen. In Debussy's vormelijk eigenzinnige evocatie van twee nimfen achtervolgd door een begerige faun is instrumentale transparantie en dosering van middelen troef: een nieuwe wind in de muziek van een fin de siècle.