Quatuor Danel

Met zijn Derde Strijkkwartet, een perfecte synthese tussen een zeer hechte vorm en een exuberante expressiviteit, toont Béla Bartók (1881-1945) zich een waardige erfgenaam van Ludwig van Beethoven. Bartók schreef dit uiterst geconcentreerd werk in 1927, tien jaar na zijn Tweede Kwartet. De eenvoudige thematiek wordt doorgewerkt met groot meesterschap. Bovendien breidt hij de klankmogelijkheden van het kwartet uit met schitterende glissandi en geheimzinnige ruisklanken die ook in latere kwartetten terugkomen. De Turkse componist en etnomusicoloog Ahmed Adnan Saygun (1907-1991) studeerde onder meer bij Vincent d'Indy in Parijs. Samen met Bartók verzamelde hij Osmaanse volksmuziek. Hij schreef vier strijkkwartetten, waarvan het Tweede dateert van 1957. De fusie van westerse muzikale principes met de traditionele volksmuziek typeert zijn stijl. De zeven strijkkwartetten van Paul Hindemith (1895-1963) maken samen met deze van Bartók, Schönberg en Sjostakovitsj de solide basis uit van de kwartetliteratuur van de eerste helft van de twintigste eeuw. Hindemith schreef zijn allereerste kwartet in 1915, tijdens zijn studie compositie aan het conservatorium van Frankfurt am Main. Dit vroege werk werd van het opusnummer 2 voorzien, maar bleef tot 1994 ongepubliceerd. Het was Hindemith zelf die de publicatie had belet omdat hij het werk niet kwaliteitsvol genoeg vond. Nochtans had hij er twee weken na de creatie in het conservatorium toch een stevige geldprijs van de Mendelssohn-Stiftung mee gewonnen.