Rotterdams Philharmonisch Orkest . Groot Omroepkoor . Valery Gergiev

De Franse componist Hector Berlioz (1803-1869) had een haast levenslange waardering voor 'Faust', het toneelstuk van de Duitse dichter-toneelschrijver Johann Wolfgang von Goethe. In het leven van deze intrigerende figuur - gebaseerd op de vermeende lotgevallen van de gelijknamige middeleeuwse Duitse alchemist - zag Goethe de hele parade aan (boven)menselijke gevoelens en wijsgerige vraagstukken verenigd. De twee toneelstukken die hij rond deze naar geluk en liefde smachtende Einzelgänger weefde, zijn meesterwerken in hun diepzinnige theatraliteit. Twee jaar nadat de eerste Franse vertaling uitkwam, had Berlioz zijn voor het concertpodium bestemde 'Huit Scènes de Faust' klaar. Maar het zou nog tot 1845 duren vooraleer hij het volledige toneelstuk op muziekpapier herschreef. Toch werd 'La Damnation de Faust' geen muziektheater, noch een opera. Berlioz - zoals steeds tuk op ambiguteit en controverse - had eerst als ondertitel 'opéra de concert' in gedachten, maar koos uiteindelijk voor de nog vagere benaming 'légende dramatique'.