Till Fellner

De tweeëndertig pianosonates van Beethoven betekenden een gigantische sprong voorwaarts voor de muzikale mensheid. Telkens wanneer een pianist beslist om deze sonates integraal uit te voeren, blijft dit een grote stap. Volgens sommigen mag men er zich pas op rijpe leeftijd aan wagen, maar in dat geval zou het zonde zijn de verfrissende interpretatie van de dertiger Till Fellner te moeten missen! Als erfgenaam van Alfred Brendel kenmerkt Fellners stijl zich door een vlijmscherpe, intellectuele analyse van de partituur, gekoppeld aan een doortastende, verfijnde expressie. Zijn vertolkingen zijn vindingrijk, helder en rijk in detail. Eerder bracht Fellner in deSingel de drie sonates opus 31 uit de middenperiode en het latere opus 101. De bekronende finale willen we u zeker niet onthouden. Een ware krachttoer, want in zijn drie laatste sonates verlangt Beethoven het uiterste van de uitvoerder. Ze vormen een synthese van alle vormen en gevoelens die Beethoven in alle voorgaande sonates exploreerde. Van intieme mijmeringen tot explosieve uitbarstingen. Van complexe fuga's tot eenvoudige aria's. Till Fellner gaat de uitdaging aan en brengt u een stukje dichter bij het ondoorgrondelijke genie van Beethoven. De avond voordien introduceert Fellner de drie laatste sonates in een lecture recital. Beethoven staat tevens centraal in de publieke masterclasses waarmee Fellner zijn bezoek aan deSingel afrondt.