Trio Staier - Sepec - Queyras

Johann Nepomuk Hummel (1778-1837) bleef lange tijd zijn leermeesters Salieri en Haydn getrouw en had het moeilijk om zich van de klassieke traditie te ontdoen. Dit doet geen afbreuk aan de intrinsieke kwaliteit van zijn kamermuziek, getuige het openingstrio dat Andreas Staier en zijn vrienden kozen voor dit veelbelovend concertprogramma. Volgens de romantische schrijver E.T. A. Hoffmann leveren de pianotrio's van het opus 70 het bewijs dat Beethoven (1770-1827) "in het diepst van zijn ziel het romantische wezen van de muziek gevat heeft". De trio's staan inderdaad ver af van sommige louter eloquente of virtuoze werkjes uit die tijd. Het 'Geistertrio' - de naam refereert aan het thema uit het middendeel - tekende nieuwe lijnen voor het genre door de losse omgang met de vorm en door het ongewoon gebruik van kleurschakeringen. Anders dan het een maand eerder ontstane Eerste Pianotrio, werd Schuberts Tweede Pianotrio, opus 100, wel voor publiek uitgevoerd. Naar zijn zeggen werd het op algehele goedkeuring onthaald. Het is robuuster en heeft misschien een nog betere opbouw dan het eerste trio. Het tweede deel, gekenmerkt door het ritme van een dodenmars, behoort tot de meest pakkende muziek die Schubert (1797-1828) ooit schreef. De tragiek van het tweede deel wordt in het vierde deel gesublimeerd in een triomfzang op de liefde.