"Een hallucinante canvas van beelden waarvan het narcotisch effect heftig wordt versterkt door een donderende, dissonante soundtrack van Michael Gordon." Zo omschreef Dennis Harvey in Variety de première van Bill Morrisons film 'Decasia'. De veel gelauwerde experimentele filmmaker Bill Morrison maakte van de oude pellicule een universeel appellerende nieuwe avant-gardefilm met live muziek en electronics. 'Decasia' is te omschrijven als een ouderwetse trip. De beelden bestaan uit uiterst verweerd archiefmateriaal, ondersteund door een zeventig minuten durend symfonisch stuk van Bang on a Can-componist Michael Gordon. Zijn muziek sluit naadloos aan bij de film: hij streeft naar een klank die ruikt naar mottenballen ... Met als resultaat een finale met vier ontstemde piano's en een orkest, balancerend op het randje van 'justesse'. Alvast een uitdaging voor het Vlaams Radio Orkest dat hiermee zijn veelzijdige reputatie als filmscore-orkest alle eer aandoet. 4'33'', of de legendarische vier minuten en drieëndertig seconden stilte van John Cage, mag aan het eind van dit concert music@venture afsluiten. In symfonische versie uiteraard ...