Geïnspireerd door figuren uit de Griekse mythologie, zoals de Bacchanten (de volgelingen van Bacchus, de god van wijn en dronkenschap) en de Furiën (wraakgodinnen van de onderwereld), creëert de voorstelling Présage een nieuwe, hedendaagse mythologie. Daarin verbeeldt Élie Autin het leven en het leed van een gevallen chimera. Het handelen van de solo-performer is doordrenkt van plezier, zoals in de ‘sparagmos’, een offerritueel waarin de Bacchanten hun slachtoffers uiteenreten. Vertrekkend vanuit deze beelden kijkt Autin terug op de manier waarop ze in de westerse maatschappij werd waargenomen, gefetisjiseerd en gerepresenteerd als een gedrocht. Dit sprookje voor volwassenen wil zo de schande van het alledaagse racisme weerspiegelen, zoals Autin die in het Westen heeft waargenomen en ervaren. Als antwoord op die maatschappij is deze voorstelling ook bedoeld als voorbode van een nieuwe, mogelijke wereld waarin we allemaal samen kunnen leven. Zo nodigt Présage ons uit om onszelf af te vragen: ‘Wie zijn de mensen die door ons worden neergehaald?’