De weefkunst en de praktijk van Benjamin Mengistu Navet zijn vooral gericht op de creatie van een dialoog tussen industrie en ambacht, om zo het productieproces van objecten in vraag te stellen. Op basis van zijn onderzoek naar postkoloniale praktijken in mode en textiel heeft Navet zijn eigen Ethiopische achtergrond onderzocht door patronen te maken die traditionele en industriële technieken verenigen. Bovendien benadert hij zijn praktijk als een laboratorium waarin textiel en kleding een dialoog of confrontatie aangaan met andere media en beelden.
Of het nu gaat om het creëren van een dialoog tussen industrie en vakmanschap, om het ondervragen van de traumatische kwestie van gedwongen immigratie, of om de reis van stukken textiel zoals de Madrasweefsels, het domein van textiel helpt hem om onze relatie met deze onderwerpen te ondervragen.
Dear Julius, zijn recentste project, is gebaseerd op het onderzoek naar hoe een muziekpartituur van Julius Eastman vertaald kan worden naar een Jacquardweefsel.