De verbeelding van Benjamin Abel Meirhaeghe laat zich niet aan banden leggen. In A Revue ensceneert de jonge regisseur een retro-futuristisch cabaret. Wat als aardbewoners over pakweg 2000 jaar het klassieke repertoire terugvinden en uitvoeren? Hoe klinkt de oude muziek van de toekomst? Wordt ze gespeeld door mensen, robots of aliens? En zijn opera en ballet tegen dan vage herinneringen, of een laatste strohalm in de zoektocht naar verloren emoties? Gravend in de muziekgeschiedenis tasten ze naar de rauwe kracht van de stem en het lichaam. Het theater wordt een teletijdmachine: even nostalgisch als revolutionair.