BERLIN / NTGent
Sonder
Sonder: een ontroerende voorstelling over rouw, herinnering en AI.
Hoelang kun je blijven spreken tegen iemand die er niet meer is? Kan technologie helpen om te koesteren wat vervlogen is? Wat doet artificiële intelligentie met onze emotionele beleving?
Toen beeldend kunstenaar Kaat Pype onverwachts haar moeder verloor, bracht dat haar nog dichter bij haar vader. Hun gedeelde rouw verbeeldde ze in een fotoreeks waarin ze hem portretteerde in het interieur van alleenstaande vrouwen - huishoudens van generatiegenoten waar ook iemand werd gemist. Regisseur Yves Degryse filmde die ontmoetingen.
Samen maakten ze de voorstelling Sonder. Onder muzikale begeleiding van Berlinde Deman praat vader Pype op het podium met zijn overleden vrouw. Elke avond wordt de rouwende echtgenoot even herenigd met zijn geliefde.
In Sonder wordt de grens tussen leven en dood tijdelijk doorbroken met behulp van artificiële stem- en beeldvorming. Net als Orpheus, die in de Griekse mythologie afdaalde naar de onderwereld om Eurydice terug te halen, slaan de makers een brug tussen wat is en wat ooit was. Zo wordt Sonder een tedere en beklijvende poging om de doden nog één keer nabij te brengen.