Jan Fabre . Troubleyn

'De koning van het plagiaat' gaat in première op het Festival d'Avignon 2005 en vormt een diptiek met 'De Keizer van het verlies' uit 1996. Inzet van deze monologen, beide vertolkt door Dirk Roofthooft, is Jan Fabres bevraging van het kunstenaarsschap en de ermee samenhangende status van originaliteit en authenticiteit. In 'De keizer van het verlies' verschijnt een clown die zoals elke kunstenaar nood heeft aan publiek en tegelijkertijd die nood verafschuwt. Aan het slot verandert de clown in een engel en wordt hij louter geest: de ultieme metamorfose. In 'De koning van het plagiaat' ontmoeten we die engel opnieuw, nu in de gedaante van een chirurg. Omdat hij de mensen benijdt omwille van hun imperfectie, daalt hij terug af naar de aarde. "De essentie van de monologen is concentratie", zegt Jan Fabre. "Ze zijn een verdichting van intense gevoelens, die heel snel kunnen wisselen. Dat vraagt veel van wie op het podium staat. Hij moet een atleet van de emoties kunnen zijn." Aan Dirk Roofthooft de uitdaging.