Voor dichter Peter Verhelst is het woord ‘zinay’ een totem, een uitroep die zowel bescherming biedt als ruimte creëert. Het werd ook de sleutel tot zijn samenwerking met muzikant en componist Mattias De Craene. Samen zoeken ze naar een gedeelde taal van woord, klank en ritueel. In 2017 ontmoetten ze elkaar tijdens een poëzieavond. Wat begon als een gesprek over muziek en taal, groeide uit tot een gezamenlijke praktijk.
In Zinay! versmelten woord en klank tot één ervaring. Verhelst spreekt een bezwerende litanie uit waarin de dood telkens een andere naam krijgt. De Craenes muziek ontvouwt zich als een landschap van pulserende klanken.
Licht, stem en geluid trekken het publiek mee door een intens parcours van verdriet, schoonheid en hoop. Een hedendaags ritueel dat niet vertelt, maar laat ervaren.