Ricardo Bartis . Sportivo Teatral

Ricardo Bartis is het boegbeeld van het Argentijnse onafhankelijke theater. In zijn melancholische, veelal absurde teksten verwijst de auteur/regisseur vaak naar een donkere periode uit de geschiedenis van zijn land: de verdwijning van meer dan vijfendertigduizend landgenoten onder de dictatuur tijdens de jaren zeventig van de vorige eeuw. Zoals de moeders van de Plaza del Mayo, die nog steeds elke donderdag exact om vier uur de verdwijning van hun vaders, echtgenoten en zonen herdenken. In 'La Pesca' (de visvangst) dalen drie vissers af in de kelders van een verlaten fabriek. Door ondergrondse verbindingen met de rivier Maldonado heeft er zich een reusachtig bassin van bijna drie meter diep gevormd. Daar trachten Miguel Angel, Don Atilio en René nog eenmaal 'tararira's' te vissen. De vangst van deze gigantische, vleesetende forellen is explosief. Bovendien zijn deze vissen inmiddels door pollutie en giftig afvalwater gemuteerd. Door uitdroging van de visput zochten ze hun weg via de riolen naar het machtscentrum van de stad, waar ze gretig voedsel vonden. Tot ze ronduit moorddadig werden en elkaar begonnen op te eten. Hen trachten te vangen, blijkt levensgevaarlijk te zijn. Waar moet dit eindigen?