God kijkt, oordeelt en stuurt dan een boodschap: in de vorm van een ramp, een zegen, een vloek. Maar echt deelnemen aan de menselijke zoektocht, nee, dat doet Hij niet. Op een gegeven moment keek hij naar Zijn volk, zag dat het in zonde leefde en gooide - letterlijk - twee stenen tafelen met richtlijnen richting de aarde. Vanaf dat moment zweeg de Heer, en is het aan de mens. Over onze moeilijkheden met die richtlijnen gaat vervolgens onze hele Christelijke geschiedenis. Wij zijn God niet. Wij kunnen ons geen ideale wereld scheppen vanuit de veilige hoogte. Alleen met hard werken in het zweet des aanschijns bestaat de kans op eventueel geluk. Daarom worden wij verplicht om voortdurend onze veilige beschouwende, 'goddelijke' positie te verlaten en het met elkaar uit te zoeken. Om binnen te dringen in elkaars leven in een poging het eigen geluk te vinden - met het risico elkaars geluk aan te tasten.
'Tien geboden' is een theaterbewerking van de televisiereeks Dekalog van de Poolse cineast Krzysztof Kieslowski. 'Tien geboden' bestaat uit evenveel korte verhalen over de bewoners van een flatgebouw in Warschau. We krijgen ze te zien op een keerpunt in hun leven, op momenten dat ze te maken krijgen met angst en verlies. Nu eens onbegrijpend, dan weer vol medeleven proberen ze greep te krijgen op hoe het leven zich aan hen aandient. Zo maken ze zich los van geboden die van op afstand zeggen hoe te leven. De scène baadt in verblindend neonlicht. Goddelijke inspiratie of de verstikkende beklemming van onvermijdelijke dilemma's? NTGent en Wunderbaum presenteren deze reeks verhalen in twee delen. Het eerste deel, dat dit seizoen gespeeld werd, omspant de eerste vijf geboden.